انسولین خوراکی یک استراتژی قابل اعتماد برای به تأخیر انداختن دیابت نوع 1 نیست

15 دسامبر 2017- بر اساس نتایج مطالعه‌ای که در مجله‌ی JAMA منتشر شده است، مصرف روزانه‌ی 7.5میلی گرم انسولین خوراکی نسبت به پلاسبو در به تأخیر انداختن دیابت نوع 1 برای افراد اتوآنتی بادی مثبت که بستگان آنها به دیابت نوع 1 مبتلا هستند، موثر نمی باشد.

دراین مطالعه به بیمارانی که برای اتوآنتی بادیهای میکروانسولین مثبت بودند، بصورت تصادفی 7.5  میلی گرم در روز انسولین خوراکی (تعداد 283 نفر) یا  پلاسبو (تعداد 277 نفر) داده شد.

 در گروه مطالعه‌ی اصلی در مجموع 203 نفر انسولین خوراکی و 186 نفر پلاسبو دریافت کردند. زمان شروع دیابت نوع 1 به عنوان نتیجه‌ی اولیه‌ی این مطالعه در گروه اصلی تعیین شد.

در یک دوره‌ی متوسط پیگیری به مدت 2.7‌ سال، در 58 نفر یا 28.5درصد از شرکت کنندگان که انسولین خوراکی دریافت می‌کردند، دیابت نوع 1 تشخیص داده شد و این آمار در گروه پلاسبو برابر با  33 درصد معادل 62 نفر از این گروه بود. به گفته‌ی محققان تفاوت قابل توجهی بین دو گروه از نظر زمان شروع دیابت مشاهده نمی‌شود(hazard ratio [HR], 0.87; 95% CI, 0-1.2; P =.21). از میان 55 بیمار در رده‌ی ثانویه‌ی در مجموع 13 بیمار که انسولین خوراکی دریافت می کردند به دیابت مبتلا شدند، در مقابل 19 بیمار دریافت کننده‌ی پلاسبو به دیابت مبتلا شده بودند. در این آنالیز زمان شروع دیابت برای افراد دریافت کننده‌ی انسولین خوراکی در برابر پلاسبو  طولانی‌تر بود(HR, 0.45; 95% CI, 0-0.82; P =.006). در مجموع اختلاف معنی‌داری از نظر آماری برای کل گروه بیماران بر اساس نتیجه‌ی اولیه یا زمان شروع دیابت مشاهده نشد(HR, 0.83; 95% CI, 0-1.07; P =.11).

محققان این مطالعه علاوه بر هشدار نسبت به استفاده از انسولین خوراکی به عنوان راهی برای پیشگیری از دیابت نوع 1، برای افراد پر خطر، ابراز داشتند که این مطالعه بر امکان شناسایی و درمان افراد در معرض خطر بیماری دیابت نوع 1 در مراحل اولیه‌ی بیماری تاکید دارد.

 منبع:

www.endocrinologyadvisor.com/type-1-diabetes/oral-insulin-not-a-reliable-preventative-strategy-for-t1d/article/718739/